Koaksiyel kablolar içten dışa dört katmana ayrılır: merkezi bakır tel (tek katı tel veya çok telli tel), plastik yalıtım, örgü iletken katman ve tel kılıf. Merkezi bakır tel ve örgü iletken katman bir akım devresi oluşturur. Çünkü merkezi bakır tel ve örgü iletken katman eş eksenlidir. Koaksiyel kablolar, doğru akım yerine alternatif akımı iletir; bu, saniyede birkaç kez akım yönünün tersine döndüğü anlamına gelir. Yüksek-frekanslı akımı iletmek için genel bir kablo kullanılıyorsa, bu kablo radyo dalgalarını dışarıya yayan, sinyal gücünü kaybeden ve alınan sinyalin gücünü azaltan bir antene eşdeğerdir.
Koaksiyel kabloların tasarımı bu sorunu çözmeyi amaçlamaktadır. Merkezi tel tarafından yayılan radyo, radyoyu iletmek için topraklama ile kontrol edilebilen ağ iletken bir katmanla izole edilir. Koaksiyel kablolarda da bir sorun vardır; yani, kablo belirli bir bölümde önemli bir sıkıştırma veya bükülme deformasyonuna uğrarsa, merkezi tel ile örgü iletken katman arasındaki mesafe her zaman tutarlı olmaz ve bu da dahili radyo dalgalarının sinyal iletim kaynağına geri yansımasına neden olur. Bu etki kabul edilebilir sinyal gücünü azaltır. Bu sorunun üstesinden gelmek için, aralarında tutarlı bir mesafe sağlamak amacıyla merkezi tel ile örgü iletken katman arasına bir plastik yalıtım katmanı eklendi. Bu aynı zamanda bu tip kablonun nispeten sert ve bükülmesi zor özelliklerine de yol açar.
